En febreru del 98 cuatro mozos entamen a tocar música folk (o daqué paecío) nuna aula del Conservatoriu de Sama. Esti ye l'escomienzu de Llangres (nome que se-y dio al grupu nel 99, idea d'Astur Paredes).
El grupu preséntase oficialmente nun conciertu nel Teatru Llangréu de Sama (ver cartel), nel que, inesperadamente, ficieron llenu total. A partir d'esi momentu'l grupu entama a medrar. Xúnense a Llangres Viriu y Borja.
Nel añu 2000 el grupu afítase. Nesti tiempu faen varies actuaciones poles nueches folk d'Asturies, algamen el primer puestu nel concursu "Cuarto de los Val.les" de Navelgas y graben dos temes nel recopilatoriu "Xeneración Folk". D'esti mou llogren convertise nuna de les promeses del folk asturianu. Anguaño inda se-yos clasifica asina, a pesar de que lleven unos cuantos años tocando xuntos.
El 2001 ye tamién un añu perimportante pa Llangres. Actúen por primera vegada n'Italia, nel "Trigallia Celtic Festival" (ver cartel). Esti fue l'escomienzu d'una xira italiana que se repite dende entós tolos años. Llangres coincidió n'Italia con dalgunos de los grupos más importantes de la música folk d'anguaño: Alan Stivel, Wolfstone, Skolvan, Tanahill Weavers, Lunasa, etc.
Nel añu 2002 Llangres edita'l so primer trabayu discográficu, “Stura”. Nesti mesmu añu seleiciónanlos pa los "Circuitos de música Injuve", colo que algamen la posibilidá d'actuar en dellos llugares de la península.
Nos siguientes años Llangres fae conciertos en Londres, Vizela y Sedim (Portugal), Monsac (Francia) y xiras por Italia, amás de conciertos per tola xeografía española y abondes nueches folk n'Asturies. Nel añu 2004 algamen el primer premiu nel concursu nacional cellebráu en Madrid "Jameson Celtic Festival". Per estes feches incorpóranse al grupu Alberto y Esther.
Nel 2005 Llangres edita'l so segundu discu, “Esnalar”. Esti ye un trabayu nel que Llangres caltién la só filosofía no que se cinca a les composiciones propies. Pero en “Esnalar” Llangres quier mostrar la só evolución hacia un tratamientu más modernu de la música folk, dando muncha importancia a los temes cantaos. En definitiva, Llangres nun quier estancase. Dende l'orixe de Llangres (de los que n'actualidá continúen Yago y Héctor) el grupu ta n'evolución, y ansina quier seguir nel futuru. El só único oxetivu ye facer la música que-yos presta y pasalo perbién.